Χριστιανικός Ορθόδοξος Φιλανθρωπικός Σύλλογος Φίλων
Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς
Καλάθι αγορών : 0 | 0,00

Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα, Τόμος Β'

Κωδικός: PERIVOLI-014


Εξαντλήθηκε

Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα
Τόμος Β' 

Σε επτά καλαίσθητους τόμους προσφέρονται όλα τα έργα του θεοφόρου Oσίου σε σύγχρονη προσεγμένη μετάφραση και στο αρχαίο ελληνικό κείμενο, το οποίο στο σύνολό του εκδίδεται για πρώτη φορά στην Eλλάδα.

Διαβάστε παρακάτω πρόλογο του Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου και Περιεχόμενα


Δεμένο
Σχήμα 17.5x24.5
Σελ. 415
Γλώσσα: Καθομιλουμένη




Η απόφαση να γίνει έκδοση των ευρισκομένων συγγραμμάτων του Οσίου Πατρός μας Εφραίμ του Σύρου από το "Περιβόλι της Παναγίας", αποτελεί βεβαίαν έμπνευση του Θεού, γιατί η θεόπνευστη διδασκαλία του παρέμενε μέχρι τώρα απρόσιτη στους Ορθοδόξους, όχι μονάχα γιατί τα έργα του ήσαν σπάνια σε μερικές βιβλιοθήκες μοναστηριών, αλλά και γιατί η λογία γλώσσα των παλαιών εκδόσεων, υπό τις σημερινές γλωσσικές συνθήκες, ήταν "κήπος κεκλεισμένος και πηγή εσφραγισμένη".

Ήδη με την "σώφρονα και ιματισμένη" μετάφραση στη δημοτική γλώσσα από τον καλόν και σεμνό φιλόλογο κ. Κων. Φραντζολά, τα θεοφώτιστα απαυγάσματα της αγιασμένης καρδίας και του ελλαμπομένου νου υπό του Αγίου Πνεύματος του μεγάλου Εφραίμ, γίνονται αναφαίρετο κτήμα του ελληνοφώνου ορθοδόξου λαού.

Ως προς το φιλολογικό μέρος των συγγραμμάτων και γενικώς ως προς τις εκδόσεις στην ελληνική γλώσσα και τα ποικίλα μεταφραστικά προβλήματα, ο μεταφραστής, γνώστης της βιβλιογραφίας των εφραιμικών έργων, μας δίδει άφθονες πληροφορίες και περιγράφει την ανά τους αιώνες επίδρασή τους σε Ανατολή και Δύση στην εμπεριστατωμένη Εισαγωγή του.

Ο υποφαινόμενος θα περιορισθή μόνο στην επισήμανση των ιδιοτύπων εμπειριών του Οσίου και των ιδιαιτέρων χαρισμάτων του από το Άγιον Πνεύμα.

Κατ' αρχήν πρέπει να σημειώσουμε, ότι ο άγιος Εφραίμ ήταν σπανίας φυσικής καταβολής νους και αγαθής προαιρέσεως τόσον, ώστε η έλλειψη σημαντικής παιδείας να μην εμποδίση την καλλιέργειά του στα θεολογικά γράμματα και έτσι το Πνεύμα το Άγιο να εύρη κατάλληλο σκεύος για να επαναπαυθή στην καρδιά του, χαρίζοντάς του πλούσιο το διδασκαλικό χάρισμα.

Ότι έλαβε από τον Θεό το χάρισμα της θεολογίας και διδαχής και επομένως ήταν διδάσκαλος θεόπνευστος και θεοφώτιστος, βεβαιώνεται από το όραμα, που σε νεαρή ηλικία είδε, όπως ο ίδιος ενεπιστεύθη στον ενάρετο πνευματικό του: "Είδα ένα κλήμα, που είχε αναρίθμητα σταφύλια και που εφύτρωσε στη γλώσσα μου. Οι κληματόβεργες έβγαιναν έξω από το στόμα μου, απλώθηκαν και εκάλυψαν ολόκληρη τη γη. Και όσο τα πετεινά του ουρανού έτρωγαν από τα σταφύλια, αυτά τόσο επλήθαιναν".

Τόσον αυτό το αποκαλυπτικόν όραμα, όσο και άλλα σχετικά με αυτό, αλλά και οι εκφράσεις του Μ. Βασιλείου, του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Μ. Φωτίου και άλλων αγίων Σύρων, Ελλήνων και Λατίνων, για την αγιότητά του και την αυθεντικότητα της διδασκαλίας του, ακόμη δε η υπόληψη και η αγάπη στα συγγράμματά του από την παγκόσμια Ορθοδοξία, από τον τέταρτο και μέχρι σήμερα αιώνα, καταδεικνύουν, ότι ο Όσιος Εφραίμ δεν ήταν απλώς ένας ακτινοβολών πνευματικός αστέρας στο στερέωμα της Συριακής Εκκλησίας και του μοναχισμού, αλλά  και ένας μεγάλος Πατέρας της καθόλου Εκκλησίας, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, όπως βοούν τα θεόπνευστα βιβλία του.

Πέραν λοιπόν των επισημάνσεων του πλουσίου και ποικίλου διδασκαλικού χαρίσματός του, ήταν ο Όσιος, ο μοναχός των ιερών δακρύων και του μακαριστού πένθους, η ευαίσθητη ψυχή, που ζούσε εν Χριστώ σε φλογερή σχέση, ο άνθρωπος του Θεού με τις συνεχείς ενατενίσεις προς τα έσχατα, την Κρίση και στην ανταπόδοση, ο θεωρός των αιωνίων αγαθών, της απείρου ευσπλαχνίας του Θεού, αλλά και ο "τρέμων την φοβεράν ημέραν της κρίσεως".

Ο άγιος Εφραίμ επομένως, ήταν ο θρηνητικός μοναχός, από την βαθυτάτη ταπείνωσή του, την αδιάλειπτη αυτομεμψία του και τον υπεροχικό φόβο, που είχεν ανακραθή στην ψυχή του από τι; Από την αθέατη θέα της κολάσεως, όπου σαν σοφός τοποθετούσε τον εαυτό του. Η συνείδηση της Εκκλησίας έχει αναγνωρίσει τον θείον Πατέρα κυρίως ως αρχέτυπη εικόνα των δακρύων, του φόβου του Θεού και της αδιαλείπτου κατανύξεως, ιερές εμπειρίες που εκφράζονται στο Κοντάκιο της εορτής του το συμπυκνώνον τα ουσιώδη στοιχεία της προσωπικότητός του:

Την ώρα αεί προβλέπων της ετάσεως, εθρήνεις Εφραίμ δάκρυα κατανήξεως· πρακτικός δε γέγονας εν τοις έργοις διδάσκαλος, Όσιε. Όθεν, Πάτερ παγκόσμιε, ραθύμους εγείρεις προς μετάνοιαν.

Πρέπει εδώ να διευκρινησθή, ότι αυτή η έντονη δακρυώδης, θρηνητική, πενθική και έμφοβη υπεροχικώς, κατάσταση της ψυχής του Οσίου μας δεν έχει τίποτε το νοσηρόν ή μη ισόρροπο στοιχείο, όπως συμβαίνει στις ακάθαρτες και βεβαρυμένες ψυχές από ποικίλες ψυχικές νόσους. Ψυχές καθαρές, αρρύπωτα χείλη, καρδιές, στις οποίες εσκήνωσε μονίμως η χάρις του Θεού, έχουν ανακραθή με όλες τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος (αγάπη, ταπείνωση, χαρά, πένθος, ευχαριστία, δοξολογία, δάκρυα, φόβον υπεροχικό), ώστε να αναδίδεται από αυτές μία αρμονική συμφωνία, όπου όμως κάποιο από τα στοιχεία αυτά, ως ιδιαιτέρως καλλιεργούμενον, ως ιδιοτυπία, να προβάλλη εντονώτερα. Και στον Όσιον Εφραίμ το στοιχείον αυτό είναι το πένθος και η υγιώς έμφοβη στάση απέναντι στην απαραλόγιστη έσχατη κρίση του Θεού.

Από νέος στο μοναστήρι μου άκουγα τους Γέροντες να λέγουν: Θέλεις να αποκτήσης τέλεια υπακοή; Διάβαζε Ιωάννη της Κλίμακος. Θέλεις να αποκτήσης κατάνυξη; Διάβαζε Εφραίμ Σύρον.

Και πράγματι η καθολική εμπειρία της Εκκλησίας έχει επαληθεύσει στο ακέραιο την διαπίστωση αυτή, μαζί δε και την εμπειρική βεβαιότητα, ότι ο θείος Πατέρας Εφραίμ έχει αποφασιστικά διαμορφώσει την συνείδησή της με την σύνθετη βίωση του χαροποιού πένθους, που αποτελεί τον χαρακτήρα της Ορθοδόξου εν Χριστώ ζωής.

Θεόκλητος Μοναχός Διονυσιάτης

Λόγος σε πατέρες που ετελειώθησαν 9
Άλλος λόγος σε πατέρες που ετελειώθησαν 17
Λόγος τετρασύλλαβος 29
Λόγος επτασύλλαβος 32
Για το φόβο των ψυχών 34
Ευχή από τη διδασκαλία του αγίου Εφραίμ 44
Υπομνηστικό, δηλαδή επιστολή 46
Για την ψυχή, όταν πειράζεται από τον Εχθρό,
πώς πρέπει να προσεύχεται στον Θεό με δάκρυα
59
Εξομολόγηση, δηλαδή προσευχή προς τον Θεό 71
Για την αρετή. Προς νεώτερο ασκητή, τέσσερα κεφάλαια 77
    Πρόλογος 77
    Αρχή της πρώτης παραινέσεως 79
    Δεύτερη παραίνεση 85
    Τρίτη παραίνεση 93
    Τέταρτη παραίνεση

103

Για την αρετή, δέκα κεφάλαια 111
    Πρόλογος 111
    Κεφάλαιο πρώτο 113
    Κεφάλαιο δεύτερο 114
    Κεφάλαιο τρίτο 116
    Κεφάλαιο τέταρτο 117
    Κεφάλαιο πέμπτο 118
    Κεφάλαιο έκτο 119
    Κεφάλαιο έβδομο 121
    Κεφάλαιο όγδοο 127
    Κεφάλαιο ένατο 132
    Κεφάλαιο δέκατο 135
Στο ρητό· πρόσεχε τον εαυτό σου. Δώδεκα κεφάλαια 142
    Πρόλογος 142
    Κεφάλαιο πρώτο 143
    Κεφάλαιο δεύτερο. Παραβολή 145
    Κεφάλαιο τρίτο. Για τον πόλεμο της σαρκός 148
    Κεφάλαιο τέταρτο 152
    Κεφάλαιο πέμπτο 154
    Κεφάλαιο έκτο 157
    Κεφάλαιο έβδομο 163
    Κεφάλαιο όγδοο 167
    Κεφάλαιο ένατο 177
    Κεφάλαιο δέκατο 188
    Κεφάλαιο ενδέκατο 195
    Κεφάλαιο δωδέκατο 197
'Οτι δεν πρέπει να γελάμε και να μετεωριζόμαστε, αλλά μάλλον
να κλαίμε και να πενθούμε τους εαυτούς μας
199
Συμβουλή για την πνευματική ζωή. Προς νεόφυτο μοναχό,
ενενήντα έξι κεφάλαια
209
Μακαρισμοί, πενήντα πέντε κεφάλαια 252
Άλλοι μακαρισμοί, είκοσι κεφάλαια 267
Εκατό κεφάλαια. Πώς αποκτά κανείς την ταπεινοφροσύνη 280
Για την φλυαρία και τα πάθη 363
Για την κρίση και την κατάνυξη 386
Προς τον Μοναχό Ιωάννη. Για την υπομονή, και για το να μην
εξαπατάται από τους λογισμούς με την πρόφαση δικαιολογιών,
και να λέει, ότι ζω σαν βοσκός. Και για τη σωφροσύνη
403




Login-iconLogin
active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης