Χριστιανικός Ορθόδοξος Φιλανθρωπικός Σύλλογος Φίλων
Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς
Καλάθι αγορών : 0 | 0,00

Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα, Τόμος Γ'

Κωδικός: PERIVOLI-015


Εξαντλήθηκε

Οσίου Εφραίμ του Σύρου Έργα
Τόμος Γ'

Σε επτά καλαίσθητους τόμους προσφέρονται όλα τα έργα του θεοφόρου Oσίου σε σύγχρονη προσεγμένη μετάφραση και στο αρχαίο ελληνικό κείμενο, το οποίο στο σύνολό του εκδίδεται για πρώτη φορά στην Eλλάδα.

Διαβάστε παρακάτω πρόλογο του Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου και Περιεχόμενα

 


Δεμένο
Σχήμα 17.5x24.5
Σελ. 415

 
Γλώσσα: Καθομιλουμένη 




Η απόφαση να γίνει έκδοση των ευρισκομένων συγγραμμάτων του Οσίου Πατρός μας Εφραίμ του Σύρου από το "Περιβόλι της Παναγίας", αποτελεί βεβαίαν έμπνευση του Θεού, γιατί η θεόπνευστη διδασκαλία του παρέμενε μέχρι τώρα απρόσιτη στους Ορθοδόξους, όχι μονάχα γιατί τα έργα του ήσαν σπάνια σε μερικές βιβλιοθήκες μοναστηριών, αλλά και γιατί η λογία γλώσσα των παλαιών εκδόσεων, υπό τις σημερινές γλωσσικές συνθήκες, ήταν "κήπος κεκλεισμένος και πηγή εσφραγισμένη".

Ήδη με την "σώφρονα και ιματισμένη" μετάφραση στη δημοτική γλώσσα από τον καλόν και σεμνό φιλόλογο κ. Κων. Φραντζολά, τα θεοφώτιστα απαυγάσματα της αγιασμένης καρδίας και του ελλαμπομένου νου υπό του Αγίου Πνεύματος του μεγάλου Εφραίμ, γίνονται αναφαίρετο κτήμα του ελληνοφώνου ορθοδόξου λαού.

Ως προς το φιλολογικό μέρος των συγγραμμάτων και γενικώς ως προς τις εκδόσεις στην ελληνική γλώσσα και τα ποικίλα μεταφραστικά προβλήματα, ο μεταφραστής, γνώστης της βιβλιογραφίας των εφραιμικών έργων, μας δίδει άφθονες πληροφορίες και περιγράφει την ανά τους αιώνες επίδρασή τους σε Ανατολή και Δύση στην εμπεριστατωμένη Εισαγωγή του.

Ο υποφαινόμενος θα περιορισθή μόνο στην επισήμανση των ιδιοτύπων εμπειριών του Οσίου και των ιδιαιτέρων χαρισμάτων του από το Άγιον Πνεύμα.

Κατ' αρχήν πρέπει να σημειώσουμε, ότι ο άγιος Εφραίμ ήταν σπανίας φυσικής καταβολής νους και αγαθής προαιρέσεως τόσον, ώστε η έλλειψη σημαντικής παιδείας να μην εμποδίση την καλλιέργειά του στα θεολογικά γράμματα και έτσι το Πνεύμα το Άγιο να εύρη κατάλληλο σκεύος για να επαναπαυθή στην καρδιά του, χαρίζοντάς του πλούσιο το διδασκαλικό χάρισμα.

Ότι έλαβε από τον Θεό το χάρισμα της θεολογίας και διδαχής και επομένως ήταν διδάσκαλος θεόπνευστος και θεοφώτιστος, βεβαιώνεται από το όραμα, που σε νεαρή ηλικία είδε, όπως ο ίδιος ενεπιστεύθη στον ενάρετο πνευματικό του: "Είδα ένα κλήμα, που είχε αναρίθμητα σταφύλια και που εφύτρωσε στη γλώσσα μου. Οι κληματόβεργες έβγαιναν έξω από το στόμα μου, απλώθηκαν και εκάλυψαν ολόκληρη τη γη. Και όσο τα πετεινά του ουρανού έτρωγαν από τα σταφύλια, αυτά τόσο επλήθαιναν".

Τόσον αυτό το αποκαλυπτικόν όραμα, όσο και άλλα σχετικά με αυτό, αλλά και οι εκφράσεις του Μ. Βασιλείου, του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Μ. Φωτίου και άλλων αγίων Σύρων, Ελλήνων και Λατίνων, για την αγιότητά του και την αυθεντικότητα της διδασκαλίας του, ακόμη δε η υπόληψη και η αγάπη στα συγγράμματά του από την παγκόσμια Ορθοδοξία, από τον τέταρτο και μέχρι σήμερα αιώνα, καταδεικνύουν, ότι ο Όσιος Εφραίμ δεν ήταν απλώς ένας ακτινοβολών πνευματικός αστέρας στο στερέωμα της Συριακής Εκκλησίας και του μοναχισμού, αλλά και ένας μεγάλος Πατέρας της καθόλου Εκκλησίας, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, όπως βοούν τα θεόπνευστα βιβλία του.

Πέραν λοιπόν των επισημάνσεων του πλουσίου και ποικίλου διδασκαλικού χαρίσματός του, ήταν ο Όσιος, ο μοναχός των ιερών δακρύων και του μακαριστού πένθους, η ευαίσθητη ψυχή, που ζούσε εν Χριστώ σε φλογερή σχέση, ο άνθρωπος του Θεού με τις συνεχείς ενατενίσεις προς τα έσχατα, την Κρίση και στην ανταπόδοση, ο θεωρός των αιωνίων αγαθών, της απείρου ευσπλαχνίας του Θεού, αλλά και ο "τρέμων την φοβεράν ημέραν της κρίσεως".

Ο άγιος Εφραίμ επομένως, ήταν ο θρηνητικός μοναχός, από την βαθυτάτη ταπείνωσή του, την αδιάλειπτη αυτομεμψία του και τον υπεροχικό φόβο, που είχεν ανακραθή στην ψυχή του από τι; Από την αθέατη θέα της κολάσεως, όπου σαν σοφός τοποθετούσε τον εαυτό του. Η συνείδηση της Εκκλησίας έχει αναγνωρίσει τον θείον Πατέρα κυρίως ως αρχέτυπη εικόνα των δακρύων, του φόβου του Θεού και της αδιαλείπτου κατανύξεως, ιερές εμπειρίες που εκφράζονται στο Κοντάκιο της εορτής του το συμπυκνώνον τα ουσιώδη στοιχεία της προσωπικότητός του:

Την ώρα αεί προβλέπων της ετάσεως, εθρήνεις Εφραίμ δάκρυα κατανήξεως· πρακτικός δε γέγονας εν τοις έργοις διδάσκαλος, Όσιε. Όθεν, Πάτερ παγκόσμιε, ραθύμους εγείρεις προς μετάνοιαν.

Πρέπει εδώ να διευκρινησθή, ότι αυτή η έντονη δακρυώδης, θρηνητική, πενθική και έμφοβη υπεροχικώς, κατάσταση της ψυχής του Οσίου μας δεν έχει τίποτε το νοσηρόν ή μη ισόρροπο στοιχείο, όπως συμβαίνει στις ακάθαρτες και βεβαρυμένες ψυχές από ποικίλες ψυχικές νόσους. Ψυχές καθαρές, αρρύπωτα χείλη, καρδιές, στις οποίες εσκήνωσε μονίμως η χάρις του Θεού, έχουν ανακραθή με όλες τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος (αγάπη, ταπείνωση, χαρά, πένθος, ευχαριστία, δοξολογία, δάκρυα, φόβον υπεροχικό), ώστε να αναδίδεται από αυτές μία αρμονική συμφωνία, όπου όμως κάποιο από τα στοιχεία αυτά, ως ιδιαιτέρως καλλιεργούμενον, ως ιδιοτυπία, να προβάλλη εντονώτερα. Και στον Όσιον Εφραίμ το στοιχείον αυτό είναι το πένθος και η υγιώς έμφοβη στάση απέναντι στην απαραλόγιστη έσχατη κρίση του Θεού.

Από νέος στο μοναστήρι μου άκουγα τους Γέροντες να λέγουν: Θέλεις να αποκτήσης τέλεια υπακοή; Διάβαζε Ιωάννη της Κλίμακος. Θέλεις να αποκτήσης κατάνυξη; Διάβαζε Εφραίμ Σύρον.

Και πράγματι η καθολική εμπειρία της Εκκλησίας έχει επαληθεύσει στο ακέραιο την διαπίστωση αυτή, μαζί δε και την εμπειρική βεβαιότητα, ότι ο θείος Πατέρας Εφραίμ έχει αποφασιστικά διαμορφώσει την συνείδησή της με την σύνθετη βίωση του χαροποιού πένθους, που αποτελεί τον χαρακτήρα της Ορθοδόξου εν Χριστώ ζωής.

Θεόκλητος Μοναχός Διονυσιάτης 

Για τον ορθό βίο, κεφάλαια ενενήντα 11
Λόγοι παραινετικοί προς τους μοναχούς της Αιγύπτου 36
         Παραίνεση 1η 36
         Προτροπή στη θεοσέβεια. Παραίνεση 2η
39
         Προς αρχάριους ακητές. Παραίνεση 3η
44
         Παραίνεση 4η
47
         Προς αρχάριους ασκητές. Παραίνεση 5η
50
         Παραίνεση 6η
51
         Προς αρχάριους. Παραίνεση 7η
53
         Παραίνεση 8η
55
         Για την υπακοή. Παραίνεση 9η
57
         Παραίνεση 10η
60
         Παραίνεση 11η
63
         Νουθεσία για την ταπείνωση. Παραίνεση 12η
66
         Για την ταπεινοφροσύνη. Παραίνεση 13η
68
         Γι' αυτούς που είναι ηγούμενοι. Παραίνεση 14η
69
         Παραίνεση 15η
74
         Παραίνεση 16η. Διδακτική
77
         Για τη φιλαυτία και την ανόητη αυταπάτη. Παραίνεση 17η 
82
         Παραίνεση 18η
85
         Παραίνεση 19η
88
         Για τη διαφορά των νυσταγμών. Παραίνεση 20ή
89
         Παραίνεση 21η
94
         Για το εργόχειρο. Παραίνεση 22η
99
         Παραίνεση 23η
103
         Για την ακηδία και την υπομονή των γέρων μοναχών. Παραίνεση 24η 
115
         Για τη μετακίνηση από τόπο σε τόπο. Παραίνεση 25η
117
         Παραίνεση 26η
124
         Για την αφοβία του Θεού και την αμέλεια. Παραίνεση 27η
131
         "Σ' αυτόν που έχει θα δοθούν και άλλα και θα περσσέψουν". Παραίνεση 28η  
134
         Παραίνεση 29η
136
         Για την ταπεινοφροσύνη. Παραίνεση 30ή
142
         Ότι πρέπει ο Χριστιανός να είναι μακρόθυμος και αμνησίκακος. Παραίνεση 31η
145
         Για τα πάθη. Παραίνεση 32η
150
         Πώς πρέπει να στηρίζουμε αυτούς που λιγοψυχούν. Παραίνεση 33η
153
         Ότι πρέπει ο αδελφός που αναγινώσκει να καταλαβαίνει, και να αναγινώσκει με
         προθυμία, με τη συναίσθηση της παρουσίας του Θεού. Παραίνεση 34η
162
         Για την παρθενία και τη σωφροσύνη. Παραίνεση 35η
163
         Για την αγνότητα. Παραίνεση 36η
169
         Για το να μη περιφέρουμε τα μάτια μας εδώ και εκεί, αλλά καλύτερα να έχουμε κάτω
         το βλέμμα μας, την ψυχή μας όμως άνω, προς τον Κύριο. Παραίνεση 37η

173
         Για την πραότητα. Παραίνεση 38η
178
         Για τους ανυπάκοους, και για την Ανάσταση και για το φόβο του Θεού και για τη
         μέλλουσα κρίση. Παραίνεση 39η
183
         Για την ευλάβεια. Παραίνεση 40ή
199
         Για κείνους που εκπίπτουν από τη μοναχική ζωή εξαιτίας της δική τους αμέλειας και
         προβάλλουν γι' αυτό αμαρτωλές δικαιολογίες. Παραίνεση 41η
206
         Σε αδελφό που έπεσε, και για τη μετάνοια. Παραίνεση 42η
220
         Ότι δεν πρέπει να ορκιζόμαστε, ούτε να βλασφημούμε. Παραίνεση 43η
236
         Προς αδελφό· έχει ειπωθεί ότι είναι προτιμότερο να παντρεύεται κανείς, παρά να
         καίγεται απο την επιθυμία. Παραίνεση 44η
242
         Για το φόβο του Θεού. Παραίνεση 45η
246
         Για την αγάπη. Παραίνεση 46η
254
         Προς τον Ευλόγιο. Παραίνεση 47η
257
         Σε αμελή μοναχό, που λέει· αφήνω τη μοναχική ζωή, πηγαίνω στον κόσμο.
         Παραίνεση 48η

268
         Για την κακοήθεια. Παραίνεση 49η
288
         Για την υπεροχή της μοναχικής ζωής από την κοσμική. Παραίνεση 50ή
291
Για τους οκτώ λογισμούς 295
Για την πνευματική κατάσταση 305
Για την υπομονή 306
Για μακαρισμούς και ταλανισμούς 323
Για την πίστη 327
Παραίνεση σε ασκητές σύμφωνα με τα γράμματα του αλφαβήτου 338
Παραίνεση 357
Για κάποιες ερωτήσεις 359
Παραίνεση για την υπομονή και την κατάνυξη της ψυχής 363
Νουθεσία, δηλαδή κατήχηση σε μοναχούς 368
Για την τελειότητα του μοναχού 375
Λόγος στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού 404

 





Login-iconLogin
active³ 5.3 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης