Χριστιανικός Ορθόδοξος Φιλανθρωπικός Σύλλογος Φίλων
Ιερού Ησυχαστηρίου Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ο Άγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς
Καλάθι αγορών : 0 | 0,00

Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου: Παιδεία και Αγωγή των Νέων

Κωδικός: PAL-059


Έχετε 0 προϊόντα στο καλάθι
Ποσότητα:

Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου

Παιδεία και Αγωγή των Νέων

Η διδασκαλία του πατρός Παϊσίου δεν ήταν διδαχή ή κατήχηση. Το Ευαγγέλιο το είχε κάνει βίωμά του και η διδασκαλία του πήγαζε από την ζωή του, που χαρακτηριστικό γνώρισμά της είχε την αγάπη. Είχε μορφώσει "εαυτόν" κατά το Ευαγγέλιο, γι' αυτό πρώτα δίδασκε η μορφή του και ύστερα η ευαγγελική αγάπη και ο φωτισμένος λόγος του. 


Άδετο
Διαστάσεις: 14Χ21
Σελίδες: 214


 




"Να κάνετε τα παιδιά να αισθανθούν το καλό ως ανάγκη" μας είπε ο Γέροντας Παΐσιος σε μια επίσκεψή μας, μιας παρέας δασκάλων και καθηγητών. Και με αυτή τη σύντομη διδαχή του μας παρέδωσε το καλύτερο μάθημα περί παιδαγωγικής. Διότι ο Γέροντας, εκτός των άλλων πολλών χαρισμάτων, είχε και το χάρισμα του παιδαγωγού, δηλαδή του οδηγού των παιδιών -τουτέστιν όλων μας- στην Αλήθεια.

Η παιδαγωγική του πατρός Παϊσίου δεν έχει καμμιά σχέση με τις σύγχρονες θεωρίες, οι οποίες φέρουν εντός τους την σύντομη ημερομηνία λήξεώς τους, ανατρεπόμενες από άλλες θεωρίες αντάξιές τους ή μη. Η παιδαγωγική του δεν βασιζόταν σε καμμιά ηθικιστική προσέγγιση της ζωής, αλλά στην οντολογική θεώρηση της Αλήθειας, την οποία ο ίδιος βίωνε. Η Αλήθεια είναι πρόσωπο, έχει όνομα, λέγεται Χριστός, και ο δάσκαλος και ο μαθητής είναι επίσης πρόσωπα που αντανακλούν αυτήν την Αλήθεια. Συνεπώς, μεταξύ τους δεν μπορούν να παρεμβάλλονται τα απρόσωπα.

Ο Γέροντας Παΐσιος δίδασκε πάντοτε διά του παραδείγματος. Τα παραδείγματά του τα αντλούσε από τα πρόσωπα-πρότυπα, δηλαδή από τους Αγίους, από τους ήρωες και από τους συνανθρώπους του, μοναχούς ή λαϊκούς, που έβλεπε με το χάρισμά του την θεία παρέμβαση στη ζωή τους.

Όσοι εφαρμόζουμε στην διδασκαλία μας το δίδαγμα του πατρός Παϊσίου βλέπουμε τα αποτελέσματα. Τα παιδιά συγκεντρώνονται και ακούνε με πολύ ενδιαφέρον, μόνο όταν λέμε ιστορίες με δρώντα πρόσωπα. Όταν δε ο βίος του Γέροντα γίνεται πλέον διδακτέα ύλη, εκεί μεταμορφώνονται τα πάντα και μοσχοβολούν. Είναι εκπληκτικό το πόσο αρέσουν στα παιδιά τα θαύματά του αλλά και οι διδαχές του!

Το μεγάλο μάθημα της παιδαγωγικής του Γέροντος Παϊσίου το συνέλαβε εξαρχής ο Δάσκαλος Απόστολος Ιωαννίδης, του οποίου ευτυχήσαμε να είμαστε μαθητές περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια.

Μαχητικός, ανήσυχος και αενάως σκεπτόμενος, δίδαξε σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, αφού είχς αποκτήσει αρκετούς πανεπιστημιακούς τίτλους. Ευτυχώς δεν είχε μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς, για τους οποίους χαριτολογώντας συνήθιζε να λέει: "δύο μεταπτυχιακά μόνο έχω, στα δύο χωριά που υπηρέτησα ως δάσκαλος".

Η γνωριμία του με τον Γέροντα Παΐσιο στο υπαίθριο αρχονταρίκι της Παναγούδας, τον έκανε να απορρίψει όλα όσα νόμιζε ότι ήξερε μέχρι τότε και να ξεκινήσει την μάθηση εξ' υπαρχής, όπως έλεγε, παρά τους πόδας του.

Κρατώντας σημειώσεις και μελετώντας τους λόγους του κατέληξε στο ανά χείρας πόνημα, ομαδοποιώντας τις διδαχές του Γέροντος με βάση την παιδαγωγική αξιοποίησή τους.

Θεωρούσε τον Γέροντα ως νέο Πατροκοσμά, γι' αυτό και τον ονόμαζε Πατροπαΐσιο και ισάξιο αποστολικό Πατέρα των Πατέρων του 4ου και 14ου αιώνος.

Σε μια επίσκεψή του με τους μετεκπαιδευτικούς δασκάλους στον Γέροντα Παΐσιο, τον άκουσα να τους αντιλέγει στις αιτιάσεις τους για τα χάλια της παιδείας και της Ελλάδας γενικότερα, ότι "δέκα καλοί διδάσκαλοι αν υπάρχουν, η Ελλάδα δεν θα πάθει τίποτα".

Αυτός ο λόγος ήταν η πυξίδα και ο καημός του Απόστολου Ιωαννίδη που μέχρι τελευταίας του πνοής προσπαθούσε να δίνει ύλη γι' αυτούς τους δασκάλους. Αρθρογραφώντας σε εφημερίδες, μιλώντας σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά κυρίως οργανώνοντας αρχονταρίκια με παλιούς του μαθητές, καιγόταν από την αγάπη του για το μέλλον των σχολείων και της πατρίδας μας.

Σήμερα που η κατάσταση στα σχολεία μας είναι και πάλι απελπιστική και εφιαλτική, τώρα που πάψαμε να μορφώνουμε τον Χριστό στις καρδιές των παιδιών και τα τρέφουμε με συνταγές μαγειρικής, οδηγίες χρήσεως καφετιέρας και μικρές αγγελίες αγοραπωλησίας σκαφών και ακινήτων, με μάγισσες, ξωτικά και διαφημίσεις, το παρόν πόνημα μπορεί να βοηθήσει τους δασκάλους να διευρύνουν την διδακτέα ύλη τους και να προσφέρουν στους μαθητές τους το καλύτερο φάρμακο για την ασθένεια που τους δωρίζουν με μαθηματική ακρίβεια τα σχολικά βιβλία: την κατάθλιψη.

Ευχαριστώντας τους συντελεστές αυτής της έκδοσης, ας ευχηθούμε και υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του δούλου του Θεού, Δασκάλου Απόστολου Ιωαννίδη.

Κωνσταντίνος Σαμοΐλης
δάσκαλος


  Πρόλογος 7
  ΠΡΟΛΟΓΟΣ  
1. Τα πρότυπα 17
2. Τα αρχέτυπα 17
     
1. Η Κοινότητα 21
2. Το Αλληλέγγυον 24
3. Ο πολιτισμός 27
4. Η τηλεόραση 29
5. Η πνευματική ζωή 30
6. Η ησυχία 32
7. Ο δυτικός ορθολογισμός 34
8. Το Άγιο Πνεύμα χορηγεί όπου χωράει 36
9. Η αντιμετώπιση του πειρασμού 38
  Β'  Η ΠΑΙΔΕΙΑ  
1. Εισαγωγή 41
2. Το έργο του δασκάλου είναι ιερό 43
3. Η Θεία Λειτουργία 47
4. Γιορτές και Αργίες 50
5. Δουλεύουν Κυριακές και γιορτές και τους βρίσκουν συμφορές 52
6. Να αφήσουμε μια καλή παράδοση 54
7. Για να περάσης στην βουλή του Θεού πρέπει να γίνης "βουλευτής" του Θεού και όχι "βολευτής" του εαυτού σου 59
8. Ο Θεός θα δώση την λύση 61
9. Ο λαός, Γέροντα, είναι σα θηρίο 62
10. "Επικατάρατος ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς" 63
  Γ'  Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ  
1. Η αδιαφορία για τον Θεό φέρνει την αδιαφορία για όλα τα άλλα 66
2. Πρέπει να ομολογούμε το "πιστεύω" μας; 68
3. Άγνοια δεν δικαιολογείται 70
4. Η παρουσία του Χριστιανού είναι ομολογία πίστεως 73
5. Το παράδειγμα μιλάει 74
6. Η υπεράσπιση του δικαίου 75
7. Αντιμετώπιση υβριστών 76
8. Πώς φτάνει κανείς στην κατάσταση να τα βλέπη όλα καθαρά 78
9. Εργασία στον εαυτό μας 79
  Δ'  ΝΟΥΘΕΣΙΑ  
1. Ο θείος φωτισμός είναι το παν 81
2. Αγώνας για τον αγιασμό της ψυχής 83
3. Τι βοηθάει στην πνευματική πρόοδο 85
4. Πνευματική Μελέτη 86
5. "Οι αληθινοί προσκυνηταί" 89
6. Η σωτηρία της ψυχής 90
7. Πώς εργάζεται ο διάβολος 92
8. Η ωφέλεια από την καλή συναναστροφή 94
9. Πώς πλαταίνει η καρδιά 96
10. Τι είναι ευλάβεια 97
  Ε΄ Η ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ
1. Το σφράγισμα 102
2. Όσοι πεθαίνουν παλληκαρίσια δεν πεθαίνουν 104
3. Όποιος δεν υπολογίζει τον εαυτό του δέχεται θεϊκή δύναμη 105
4. Η παλληκαριά γεννιέται από την εμπιστοσύνη στο Θεό 107
5. Το μαρτύριο για τον πιστό είναι πανηγύρι 109
6. Τι λεβεντιά είχαν οι Άγιοι 112
7. Η εξάρτηση από τον Ουρανό 113
8. Στην Μονή Στομίου 114
9. Ο Θεός αξιοποιεί τα πάντα για το καλό 115
10. Οι ευεργεσίες του Θεού ραγίζουν την καρδιά 118
11. Ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και για το λίγο και για το πολύ 119
12. Ο Θεός βοηθάει σε ό,τι γίνεται ανθρωπίνως 121
13. "Αιτείται και δοθήσετε υμίν" 122
ΣΤ'  ΤΑ ΜΕΣΑ ΑΓΩΓΗΣ
1. Η Χάρις του Θεού προσελκύεται με την ταπείνωση 125
2. Χρειάζεται πολύ προσοχή 127
3. Ο μοναχός είναι φάρος πάνω στα βράχια 129
4. Να ετοιμασθούμε για την άλλη ζωή 130
5. Η δύναμη του καλού λογισμού 133
6. Η μεγαλύτερη αρρώστια: ο αριστερός λογισμός 134
7. Οι λογισμοί του ανθρώπου δείχνουν την πνευματική του κατάσταση 136
8. Η πνευματική ζωή στον λογισμό βασίζεται 137
9. Η καλλιέργεια των καλών λογισμών 139
10. Η κάθαρση του νου και της καρδιάς 140
11. Συζήτηση με τους λογισμούς 142
12. Συγκατάβαση στον λογισμό 144
13. Η χαρά από την αποδοχή της αδικίας 145
14. Η αγία υποκρισία 149
15. Η δικαιολογία εμποδίζει την πνευματική πρόοδο 151
Ζ'  ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΑΓΩΓΗΣ 1
1. Η θεία και η ανθρώπινη δικαιοσύνη 154
2. Κοσμικό φρόνημα σε πνευματικούς ανθρώπους 156
3. Ο εξαγνισμός της καρδιάς 158
4. Να κάνουμε το καλό από αγάπη προς τον Χριστό 160
5. Οι πειρασμοί στην ζωή μας 162
6. Οι αμαρτωλοί έχουν πολύ υλικό για ταπείνωση 164
7. Να μελετούμε την συνείδησή μας 167
8. Η σωστή συνείδηση πληροφορεί τον άνθρωπο σωστά 168
9. Η μελέτη του εαυτού μας 169
10. Η πείρα από τις πτώσεις μας 172
11. Να καθρεφτίζουμε τον εαυτό μας στους άλλους 173
12. Η αναγνώριση του σφάλματος 175
13. Η λύπη για τα σφάλματά μας 176
14. Αυτομεμψία όχι απελπισία 177
15. "Εις εαυτόν ελθών" 179
16. Αλλαγή ζωής 181
17. Με την εξομολόγηση ο άνθρωπος λυτρώνεται 183
18. Ο Θεός θέλει τον άνθρωπο να διορθώνεται διά του ανθρώπου 185
Η'  Η ΑΓΩΓΗ
1. Και η έγγαμη και η άγαμη ζωή είναι ευλογημένες 188
2. Να βοηθούμε τους νέους να ακολουθήσουν την κλίση τους 190
3. Παιδιά και πνευματική ζωή 191
4. Οι πειρασμοί στις γιορτές 194
5. Ο καθένας να αξιοποιήση πνευματικά το χάρισμα που έχει 195
6. Νηστεία παιδιών 196
7. Οι σταυροί των δοκιμασιών 197
8. Όσο γκρινιάζει κανείς τόσο ρημάζει 199
9. Να βάλουμε στην ζωή μας κυβερνήτη τον Θεό 200
10. Πώς λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι 202
11. Η πνευματική αναγέννηση των παιδιών 204
12. Συζήτηση περί παίδων αγωγής 206
13. Το "τέλος" της αγωγής 208
14. Το Μορφωτικό ιδεώδες 210
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. Ο Όμηρος και ο Μακρυγιάννης 212
2. Ο Πατροκοσμάς και ο Πατροπαΐσιος 213




Login-iconLogin
active³ 5.4 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης